شاید از خوش‌ْبختی‌ِ منه‌ ، 

که‌ تموم‌ِ چراغای‌ سَرِ راه‌ِ این‌ ماشین‌

جَلدی‌ سبز می‌شن‌ !

شایدَم‌ از بدبختیم‌ !

تموم‌ِ عمر ، 

کارم‌ شکستن‌ِ چراغای‌ قرمز بود !

من‌ که‌ عُمری‌ُ با رنگ‌ِ خونی‌ِ چراغای‌ قرمز جنگیدم‌ ، 

دیگه‌ از سبز شُدن‌ِ چراغ‌ِ چهاراهای‌ سَرِ راهَم‌

کیفور نمی‌شم‌ !

 

آخه‌ دستام‌ تو دست‌ْبنده‌ وُ

تو یه‌ ماشین‌ِ حمل‌ِ زندونیام‌ ، 

که‌ مقصدش‌ میدون‌ِ تیره‌ !

این‌ چراغای‌ سبز ، 

این‌ چراغای‌ سبزِ لعنتی‌ دارن‌ دَم‌ به‌ دَم‌

من‌ُ به‌ ساعت‌ِ سُرخ‌ِ تیربارون‌ نزدیک‌ می‌کنن‌ !


می تونید از طریق آیدی تلگرام زیر من رو از نظراتتون در مورد وبلاگ با خبر کنید: @miladshm